Potrawy z ryb



Chrupiące kulki z wędzonej makreli



Składniki: 1 duża wędzona makrela (ok. 40 dag), 1 spora cebula, 1 jajko, 1 czubata łyżka mąki, 1 łyżka masła, 2 łyżki ziaren słonecznika i natki pietruszki, 1/3 szklanki mleka, 1 łyżeczka przyprawy do ryb, bułka tarta, 0,5 l oleju do smażenia, pieprz, sól.


Z ryby ściągnąć skórę, starannie wyjąć ości, mięso rozdrobnić palcami lub posiekać. Posiekaną cebulę podsmażyć na maśle, dodać mąkę, lekko zrumienić, mieszając, po czym zdjąć z ognia, rozprowadzić zimnym mlekiem i zagotować.

Do gęstej zasmażki dodać rybę, jajko, uprażone ziarna słonecznika, natkę, pieprz i sól, wymieszać i ostudzić. Gdyby masa była zbyt rzadka, zagęścić ją bułką tartą. Wstawić na 30 min do lodówki.

Ze schłodzonej masy rybnej formować nieduże kulki, obtaczać je w bułce tartej wymieszanej z przyprawą, do ryb, nadmiar bułki otrząsnąć. Usmażyć kulki na złoto w głębokim tłuszczu, osączyć na papierowym ręczniku. Podawać z sosem tatarskim lub innym sosem majonezowym jako gorącą lub zimną przekąskę.


Jeśli wolisz coś słodkiego, to może zrobisz:

Kruche ciastka słoneczka
Ciasto: 3 surowe żółtka, 30 dag mąki, 10 dag masła, 10 dag margaryny, 5 dag cukru pudru; lukier z surowych białek: 2 białka, wanilia, 20 dag cukru pudru;
nadzienie: 30 dag dżemu lub kwaskowej marmolady.

Przygotować kruche ciasto: żółtka oddzielić od białek. Do mąki dodać tłuszcz, siekać szerokim nożem z mąką, dodać żółtka, cukier puder zagnieść szybko wszystkie składniki na jednolitą gładką masę. Przykryć, zostawić w chłodnym miejscu na 30 minut. Sporządzić lukier. Ciasto rozwałkować na grubość 1/3 cm, wykrawać małą foremką lub kieliszkiem do wina krążki z ciasta. Każdy krążek smarować lukrem za pomocą noża. Ułożyć na blasze, wstawić do mocno nagrzanego piekarnika, piec ok. 10 minut. Gdy ciasto się upiecze i lukier zrumieni na jasnozłoty kolor, wyjąć, zdjąć z blachy póki ciastka są gorące, ułożyć na stolnicy jedno obok drugiego. Ostudzone ciastka smarować od spodu marmoladą, zlepiać po dwa. Z porcji tej otrzymuje się około 40 ciastek.


Zioła w kuchni

Lawenda lekarska (Lavanduła officinalis)

Wiecznie zielona krzewinka z rodziny jasnotowatych, roślina uprawiana i ozdobna. Wymaga starannej uprawy na glebach żyznych, zasobnych w wapń. Łodyga wysoka 50-90 cm, prosta lub nieco wygięta. Kwiaty drobne, niebieskawe. Kwitnie od lipca do sierpnia. Pochodzi z regionu śródziemnomorskiego i około XI wieku została przez mnichów przeniesiona przez Alpy. W średniowieczu lawendę stosowano jako środek moczopędny, pobudzający miesiączkowanie i poród, a także w zawrotach głowy i drżeniu kończyn. Przypisywano jej także właściwości magiczne: Zakochane dziewczęta dodawały jej wybrańcom swego serca do posiłku, aby zdobyć ich przychylność i uwagę.

Główne związki: Olejek eteryczny, garbniki, flawonoidy, kumaryna.

Uprawa: Rozmnażana z nasion, rzadziej z sadzonek lub przez podział rośliny. Tę niewymagającą roślinę można hodować na balkonie lub w ogrodzie. Wysiew nasion jesienią lub wczesną wiosną.

Zbiór i przechowywanie: Kwiaty i ziele można zbierać w lipcu i sierpniu. Ścina się je w dzień słoneczny i suchy, a następnie suszy w warunkach naturalnych (w cieniu i przewiewie). Przechowywać je trzeba w hermetycznych, szklanych naczyniach.

Zastosowanie w kuchni: Stosuje się młode pędy. Uwaga: lawenda ma bardzo intensywny smak, dlatego ostrożnie z ilością! Podgrzewanie wzmacnia aromat, stąd dobrze jest korzystać ze świeżego ziela. Służy do doprawiania sałat, potraw z jagnięciny oraz warzyw, pieczeni cielęcej, zupy rybnej oraz masła ziołowego.

Zastosowanie w ziołolecznictwie: Kwiat lawendy wykazuje działanie uspokajające, żółciopędne, pobudzające wydzielanie soku żołądkowego. Wyciąg z kwiatu jest składnikiem mieszanek ziołowych o działaniu uspokajającym, stosowanych w zaburzeniach snu oraz o działaniu przeciwreumatycznym. Służy do przygotowania kąpieli aromatycznych oraz poduszek zapachowych (działanie uspokajające). W mieszance z jałowcem, tatarakiem i mirrą stosowany jest jako środek przeciwmolowy.

Herbatka na ból głowy i przeziębienie: 1-2 łyżeczki kwiatu lawendy na filiżankę wrzątku. Odstawić na 5 minut. Odcedzić. Pić 2-3 razy dziennie. Kąpiel aromatyczna: zagotować 100 g kwiatu w 2 litrach wody. Odcedzić. Dodać do wody kąpielowej.