Potrawy z ryb



Przetacznik bobowniczek



Veronica beccabunga

Bylina zimozielona z rodziny trędownikowatych. Pospolita, występująca jako roślina borów, lasów i pastwisk. Łodyga długa od 20 do 60 cm. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Kwiaty dzwonkowate bladoliliowe lub niebieskawe.
Główne związki: gorycze, aukubina. Uprawa: Ponieważ w hodowli trudno jest stworzyć warunki podobne do naturalnych, nie poleca się własnej uprawy.
Zbiór i przechowywanie: Liście i młode pędy można zbierać przed kwitnieniem i w jego trakcie, najlepiej od kwietnia do września. Zastosowanie w kuchni: Ze względu na swój lekko gorzkawy i ostry smak młode pędy nadają się znakomicie do spożywania w sałatach, najlepiej smakują jednak w połączeniu z innymi ziołami, jak rukiew wodna czy też mniszek lekarski.
Zastosowanie w ziołolecznictwie: Wyciągi wodne i alkoholowe przyspieszają gojenie owrzodzeń i zapobiegają ich powstawaniu. Obecnie rzadko stosowany. Jego odwadniające i wspomagające przemianę materii działanie Hildegarda z Bingen zalecała na zaparcia i podagrę.


Jeśli wolisz coś słodkiego, to może zrobisz:

Kruche ciastka słoneczka
Ciasto: 3 surowe żółtka, 30 dag mąki, 10 dag masła, 10 dag margaryny, 5 dag cukru pudru; lukier z surowych białek: 2 białka, wanilia, 20 dag cukru pudru;
nadzienie: 30 dag dżemu lub kwaskowej marmolady.

Przygotować kruche ciasto: żółtka oddzielić od białek. Do mąki dodać tłuszcz, siekać szerokim nożem z mąką, dodać żółtka, cukier puder zagnieść szybko wszystkie składniki na jednolitą gładką masę. Przykryć, zostawić w chłodnym miejscu na 30 minut. Sporządzić lukier. Ciasto rozwałkować na grubość 1/3 cm, wykrawać małą foremką lub kieliszkiem do wina krążki z ciasta. Każdy krążek smarować lukrem za pomocą noża. Ułożyć na blasze, wstawić do mocno nagrzanego piekarnika, piec ok. 10 minut. Gdy ciasto się upiecze i lukier zrumieni na jasnozłoty kolor, wyjąć, zdjąć z blachy póki ciastka są gorące, ułożyć na stolnicy jedno obok drugiego. Ostudzone ciastka smarować od spodu marmoladą, zlepiać po dwa. Z porcji tej otrzymuje się około 40 ciastek.


Zioła w kuchni

Kminek zwyczajny (Carum carvi)

Roślina dwuletnia z rodziny selerowatych, występuje na łąkach i przydrożach; uprawiany i dziko rosnący. Wymaga gleby żyznej, ciepłej, zasobnej w wodę i wapń. Kminek w pierwszym roku tworzy rozetę z liści, w drugim łodygę kwiatostanową, wysoką do 80 cm, nagą, wewnątrz pustą. Kwiaty małe, promieniste, białe lub różowe. Kwitnie od maja do lipca. Owoce kminku znaleziono w wykopaliskach z okresu neolitu, co świadczy, że od dawna jest znany jako roślina użytkowa. Przypuszczalnie znany był też w starożytnej Grecji i Rzymie.

Główne związki: Olejki eteryczne (do 7%), olej tłusty (do 20%), proteiny, barwniki, żywica.

Uprawa: Rozmnażany z nasion. Dobrze udaje się w hodowli ogrodowej. Opłacalna jest uprawa przynajmniej 10 roślin. Wysiewa się w marcu lub kwietniu. Nie toleruje jako sąsiada kolendry.

Zbiór i przechowywanie: Owoce zbiera się w drugim roku wegetacji rośliny, od czerwca do lipca, gdy w baldachach zaczynają brunatnieć. Ścięte rośliny najpierw się dosusza, a potem młóci. Owoce przechowuje się w ciemnym naczyniu.

Zastosowanie w kuchni: Charakterystyczny smak sprawia, że kminek doskonale doprawia chleb, ciasto czy keksy. Można nim przyprawiać również zupy, kapustę, kapustę kiszoną, cebulę, soczewicę. Nie do pogardzenia w wydaniu wysokoprocentowym - nalewka kminkowa (alasz).

Zastosowanie w ziołolecznictwie: Olejek działa rozkurczające na mięśnie gładkie jelit, zwłaszcza jelita grubego, przewodów żółciowych, wzmaga wydzielanie soku żołądkowego, zapobiega wzdęciom, działa wiatropędnie. Wykazuje też działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Herbatka na wzdęcia: 2 łyżeczki kminku zalać filiżanką wrzątku. Pić 2-3 razy dziennie. Uwaga: Niektóre odmiany z rodziny selerowatych są trujące. Kto ma zamiar zbierać dziki kminek w naturze, powinien dobrze znać roślinę!