Potrawy z ryb



Risotto z morską rybą



przepisy kulinarne 40 dag ryżu Arborio (specjalny ryż do risotto), 4 szklanki bulionu warzywnego (na risotto czerwone — 1 szklanka czerwonego wina i 3 szklanki bulionu), cebula, 4 filety ryby morskiej oprószone solą i pieprzem, tłuszcz do smażenia: 5 dag masła i 4 łyżki oliwy

Rozgrzać w rondlu 2 dag masła i 3 łyżki oliwy. Na tłuszczu zeszklić posiekaną cebulę. Wsypać ryż. Smażyć mieszając przez 3-4 minuty (jeśli robimy risotto czerwone, wlać wino i podgrzewać je, mieszając, aż odparuje).

Wlać chochelkę gorącego bulionu i gotować mieszając, aż ryż wchłonie bulion. Wtedy wlać kolejną chochelkę i tak postępować dalej, aż bulion się skończy, a ryż będzie ugotowany al dente. Dodać resztę masła, wymieszać.

Na pozostałej oliwie usmażyć filety rybne, położyć je na risotto i podawać. Do tego dania pasuje sos winny: 3 szklanki czerwonego wina wymieszać z 3 łyżkami cukru i gotować, aż sos zgęstnieje, czyli odparuje do 1/3 objętości.


Jeśli wolisz coś słodkiego, to może zrobisz:

Kruche ciastka słoneczka
Ciasto: 3 surowe żółtka, 30 dag mąki, 10 dag masła, 10 dag margaryny, 5 dag cukru pudru; lukier z surowych białek: 2 białka, wanilia, 20 dag cukru pudru;
nadzienie: 30 dag dżemu lub kwaskowej marmolady.

Przygotować kruche ciasto: żółtka oddzielić od białek. Do mąki dodać tłuszcz, siekać szerokim nożem z mąką, dodać żółtka, cukier puder zagnieść szybko wszystkie składniki na jednolitą gładką masę. Przykryć, zostawić w chłodnym miejscu na 30 minut. Sporządzić lukier. Ciasto rozwałkować na grubość 1/3 cm, wykrawać małą foremką lub kieliszkiem do wina krążki z ciasta. Każdy krążek smarować lukrem za pomocą noża. Ułożyć na blasze, wstawić do mocno nagrzanego piekarnika, piec ok. 10 minut. Gdy ciasto się upiecze i lukier zrumieni na jasnozłoty kolor, wyjąć, zdjąć z blachy póki ciastka są gorące, ułożyć na stolnicy jedno obok drugiego. Ostudzone ciastka smarować od spodu marmoladą, zlepiać po dwa. Z porcji tej otrzymuje się około 40 ciastek.


Zioła w kuchni

Kminek zwyczajny (Carum carvi)

Roślina dwuletnia z rodziny selerowatych, występuje na łąkach i przydrożach; uprawiany i dziko rosnący. Wymaga gleby żyznej, ciepłej, zasobnej w wodę i wapń. Kminek w pierwszym roku tworzy rozetę z liści, w drugim łodygę kwiatostanową, wysoką do 80 cm, nagą, wewnątrz pustą. Kwiaty małe, promieniste, białe lub różowe. Kwitnie od maja do lipca. Owoce kminku znaleziono w wykopaliskach z okresu neolitu, co świadczy, że od dawna jest znany jako roślina użytkowa. Przypuszczalnie znany był też w starożytnej Grecji i Rzymie.

Główne związki: Olejki eteryczne (do 7%), olej tłusty (do 20%), proteiny, barwniki, żywica.

Uprawa: Rozmnażany z nasion. Dobrze udaje się w hodowli ogrodowej. Opłacalna jest uprawa przynajmniej 10 roślin. Wysiewa się w marcu lub kwietniu. Nie toleruje jako sąsiada kolendry.

Zbiór i przechowywanie: Owoce zbiera się w drugim roku wegetacji rośliny, od czerwca do lipca, gdy w baldachach zaczynają brunatnieć. Ścięte rośliny najpierw się dosusza, a potem młóci. Owoce przechowuje się w ciemnym naczyniu.

Zastosowanie w kuchni: Charakterystyczny smak sprawia, że kminek doskonale doprawia chleb, ciasto czy keksy. Można nim przyprawiać również zupy, kapustę, kapustę kiszoną, cebulę, soczewicę. Nie do pogardzenia w wydaniu wysokoprocentowym - nalewka kminkowa (alasz).

Zastosowanie w ziołolecznictwie: Olejek działa rozkurczające na mięśnie gładkie jelit, zwłaszcza jelita grubego, przewodów żółciowych, wzmaga wydzielanie soku żołądkowego, zapobiega wzdęciom, działa wiatropędnie. Wykazuje też działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Herbatka na wzdęcia: 2 łyżeczki kminku zalać filiżanką wrzątku. Pić 2-3 razy dziennie. Uwaga: Niektóre odmiany z rodziny selerowatych są trujące. Kto ma zamiar zbierać dziki kminek w naturze, powinien dobrze znać roślinę!